არა.
არა
სხვადასხვა ქვეყანაში მოგზაურობისას ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი სააკითხია ჩემი აზრით, სანამ გაეცნობი სიტუაციას, "ყველა" ცდილობს რომ მოგატყუოს (განსაკუთრებით ეს ეხებათ ტაქსის მძღოლებს, რომლებიც პირველ რიგში დაგხვდებიან აეროპორტიდან გამოსვლის თნავე და დანიშნულების ადგილამდე მისაყვანად, ითხოვენ გაცილებით მეტ თანხას ვიდრე ეს რეალურად ღირს) და სხვა მრავალი.
მაქვს ლაშქრობის გამოცდილება. გასულ ზაფხულს მე და ჩემმა მეგობრებმა მოვაწყვეთ 4დღიანი ტური ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. დესტინაციად ავირჩიეთ რკინიჯვარი, ადგილი, სადაც ანდრია პირველწოდებულმა აღმართა ჯვარი. ღამე გავათიეთ მწყემსების ბინაში. ეს იყო დაუვიწყარი თავგადასავალი, აღსავსე შთაბეჭდილებებით.
კი....
უცხო ქვეყანაში მოგზაურობის გამოცდილება არ მაქვს მაგრამ საქართველოში მეგობრები ხხშირად ვაწყობთ ლაშქრობებს რამდენიმე დღიანს და ხანდახან კვირიანსაც. ყველაზე დასამახსოვრებელი ალაბად ჯოკრის თამაში იყო ვინ უფრო მდზიმე ტვირთს ატარებდა, სულ ვიგებდი და იმიტო =დ .
კი, მაგალითად როგორ დავიკარგე და დავკარგე მეგობარი ლონდონში, მაშინ როდესაც 1 საათში უნდა ვყოფილიყავი აეროპორტში. გადავწყვიტე მომეძებნა მეგობარი, რომელიც სავაჭრო ცენტრ ,,primark"-ში დავკარგე. ვთოვე მომსახურე პერსონალს გამოეცხადებინათ რომ ვეძებდი თ.მ. და ვთხოვდი მოსულიყო ერთ-ერთ გასასვლელთან, თუმცა იგი არ გამოცხადდა, რის შემდეგადაც ვიფიქრე რომ როგორც ყველა ალბათ მანაც გადაწყვიტა საკუთარ თავზე ეფიქრა გაჭირვების ჟამს და მეც გადავწყვიტე სახლში გასვლა, თუმცა ვერ გავერკვიე რა ტრანსპორტით მოვხვდებოდი სახლში და ამიტომ გავყევი ტაქსს, რომელშიც დაახლოვებით 120 ლარი გადავიხადე.. :)))
ვერ ვიტყვი რომ სულ ვმოგზაურობ, როცა მაქვს ამის შანსი ყოველთვის ვცდილობ რომ წავიდე.
რა გავიხსენო ... ??
გასულ ზაფხულს ვიყავი ახალციხეში და ჭულევის მონასტერში ასვლისას ტაძარში ჩავიკეტე, ანუ ბერს ეგონა რომ გამოსილი ვიყავი არადა მოსახსენიებელს ვწერდი, ნუ ჩემმა მეგობრებმა შეამჩნიეს რო აღარ ვიყავი მათთან და ნუ საბოლოოდ გამოვედი.
არა
მოგზაურობის გამოცდილება არ მაქვს
კი, ბავშვობაში მომიწია რამოდენიმე ქვეყანაში ყოფნა, თუმცა ბუნდოვნად მახსოვს იქ ყოფნის პერიოდი.
ცხოვრებაში ბევრი მაქვს ნამოგზაურები, 14 წლის ვიყავი პირველად რომ გავცდი საქართველოს საზღვრებს და ჩემ უფროს ძმასთან ერთად მოსკოვში გავემგზავრე, მაგრამ ყველაზე ძალიან დასამახსოვრებელი იყო სიტუაცია, როცა ვილნიუსიდან ღამე ჩავფრინდი დუსელდორფში, იყო ზამთარი და ღამის სამ საათზე შეცდომით სხვა გაჩერებაზე ჩავედი...
მაქვს მოგზაურობის გამოცდილება, ვარ ნამყოფი: პარიზში, სომხეთში,გერმანიაში,სტრაზბურგში,შვეიცარიაში. მაშინ ცუდად მაგრამ ახლა კარგად მახსენდება და ვიცინი როდესაც შემეშალა ბილეთის ყიდვა და ფეხით ასასვლელი ბილეთი ვიყიდე ეიფელის კოშკზე და მეორე დონემდე ფეხიტ ავედი შემდგომ დავბრუნი დაბლა ისევ კიბის საშვალებით და ახალი ბილეთი ვიყიდე ამჯერად ლიფტის რათა ერთხელ და სამუდამოდ დამელასშქრა ეიფელი. :)))))
viyavi germaniashi sadac vmogzaurobdi megobrebtan ertad sxvadasxva qalaqebshi
karvit mimogzauria, rachashi da xevsuretshi
ara
"ახალგაზრდები მოქმედებაში Youth in Action" trening kursi “Supporting the fight against racism and xenophobia”.k turketi sadac hvenma shesulebilma cekvam da simgeram didi sanaxaoba gamarta.....
მოგზაურობის გამოცდილება საკმაოდ დიდი მაქვს და არაერთხელ გადამხდენია უცნაური, საშიში და სასაცილო ამბავი. ერთ–ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი ამბავი ესპანეთში,მადრიდის აეროპორტში გადამხდა ,როდესაც მეტროს მატარებელში ვიჯექით მე და ჩემი დელეგაციის წევრები. მე ვიდექი, დანარჩენები დასხდნენ . რო დავათვარიელე ვაგონი ჩემ წინ შავკანიანი ახალგაზრდა ბიჭი დავინახე, რომელიც თვალს არ მაშორებდა მე და ჩემ წინ ჩანთებს. მიხვდა რომ ტურისტები ვიყავით და ალბათ გაქურდვა უნდოდა. ვაგონი რომ გაჩერდა და გადავედით ,ისიც უკან მოგვყვებოდა, აჩქარებულად მივაგორებდით ჩანთებს და ისიც უმატებდა. თითქმის ცარიელი იყო გაჩერება, მატარებელიც უკვე წასული იყო. მოკლედ ჩვენ იმ დროს ლიფტი რომ არ დაგვენახა და არ შევსულიყავით იმ სისწრაფით რომლითაც ჩვენ იქ შევვარდით ,ალბათ ჩანთების გარეშეც დავრჩებოდით და უარეს შემთხვევაში ვიღაცა მაინც დაიჭრებოდა. (იმ ბიჭს დანა ჰქონდა ჯიბეში, და თან მობილურზე აშკარად ვიღაცას დასახმარებლად ურეკავდა).
დიახ.
თურქეთში ყოფნის დროს მინდა გამოვყო დღე, რომელიც ჩემს მეხსიერებაში სამუდამოდ ჩაიბეჭდა. იქ ყოფნის დროს მოვინახულე სახლი, სადაც ღვთისმშობელმა სიცოცხლის უკანასკნელი წლები დაჰყო.ჩემთვის წარმოუდგენლად დიდი ბედნიერება იყო ვყოფილიყავი იმ ადგილას სადაც ღვთისმშობელი ცხოვრობდა. ტაძართან ახლოს არის კედელი, სადაც მომლოცველები ტოვებენ სურვილებს, საბედნიეროდ ამის შესაძლებლობა მომეცა, რისთვისაც ძალიან მადლობელი ვარ. მე კი ვხვდები, რომ ამ დღის შემდეგ რწმენა უფრო გამიღრმავდა.
mogzauroba chemi gatacebaa. tumca xangrdzliv mogzaurobebshi ar vkofilvar arasdros. magram uamrav lashkrobashi var namkofi.
